artists: KOKKALA, AKIPO, LABEROUK, OPHULS

style: experimental, ambient, collage, drone, electronicrock 

country: Greece

o Pagan Fries Compilation o 

1. Akipo - Piece of music for A.A. writing about the piece of music (dedicate it to the Lemon Kid) 26:26


2. Κόκκαλα - What does my abyss do when home alone 19:59


3. Laberouk -nananananananana NAnaei ela pio konta ela pio konta na deis pws ponaei 12:43


4. Nacho Jaula - Insomnia 14:28





Presenting: KOKKALA, AKIPO, LABEROUK, OPHULS ~ Annoyance as an act of potential beauty

Σήμερα και για την επόμενη ώρα ακούμε παρέα την νέα δουλειά των 


Akipo, Kokkala, Laberouk και Ophuls ή κατά κόσμο Nacho Jaula Annoyance as an act of potential beauty    




Περισσότερα ανακαλύπτετε εδώ. Οι δημιουργοί απαντούν στον Άματερ:

   

_ποια η ανάγκη για τη δημιουργία ενός μουσικού κολλάζ;

LABEROUK: Η ανάγκη για ευκολία κ παιχνίδι    




KOKKALA: Η ρευστότητα του πλαισίου, η ενεργοποίηση του συνειρμού κ ιδανικά το σπάσιμο της φόρμας.    




AKIPO: Δεν υπάρχει καμία ανάγκη collage. Είναι linear. Απλά, είναι μία απόλυτα προσωπική αντίληψη του linear.

OPHULS: Στην περίπτωσή μου, το να διαλέγω κομμάτια της ζωής μου, να τα υφαίνω και να δημιουργώ έτσι έναν ήχο ή ένα κομμάτι, είναι για μένα ζωτικής σημασίας. Παρόλο που συνηθίζω να περνώ περιόδους μακριά απο την μουσική, πάντα έρχεται η στιγμή που η δημιουργία μου παρέχει το οξυγόνο που χρειάζομαι.

_η αποσπασματικότητα της καθημερινότητας, η ταχύτητα και οι ήχοι της πόσο έχουν επηρεάσει το έργο σας;

L: Λίγο    




K: Φουλ, είμαι παιδί του καπιταλισμού βαμμένο με τα απαθή χρώματα του αστικού τοπίου.    




A: Έχουν επηρεάσει την ροή του αίματος στις αρτηρίες, άρα και τον ύπνο μου. Το έργο μου, δεν έχω ιδέα.

O: Η μουσική μου είναι περισσότερο επηρεασμένη από την μνήμη, την παιδική ηλικία και τα όνειρα. Παρόλο που υπάρχουν αποσπάσματα του παρόντος, τα οποία ηχούν κάπου εκεί μέσα.

_η μουσική σας διακρίνεται από έντονη αφηγηματικότητα. Ποια είναι η αφήγησή σας; 

L: Θα μας Δείξει τον δρόμο    




K: Δύσκολο να πω. Κάνω για να ανακαλύψω κ εγώ. Κάποιες φορές εφευρίσκω σχήματα (οικεία).    




A: Είναι η πορεία του ήχου από όταν εκσφενδονίζεται από κάποια ηχητική πηγή μέχρις ότου σκάσει σε κάποιον παραλήπτη. Περιγράφει το τί αντιμετώπισε σε αυτή την διαδρομή.  

O: Είναι μια οργισμένη αφήγηση, διαφωνώντας με ορισμένα πράγματα και ταυτόχρονα όντας ευτυχισμένος με συγκεκριμένα περιβάλλοντα μέρη και πρόσωπα. Μια εύκαμπτη αφήγηση στην οποία δεν υπάρχει χώρος για αντιφάσεις.

_είναι επίπονη διαδικασία η παραγωγή της μουσικής;

L: Όχι    




K: Χαρακτηριστικά ασόβαρος, είμαι εδώ για να παίξω όχι να ζοριστώ.    




A: Όχι. Εκτός κι αν σου την επιβάλλουν.   

O: Εξαρτάται από τον ήχο που αναζητείς. Εγώ δουλεύω αρκετά γρήγορα και δεν βυθίζομαι σε περίπλοκες συνθέσεις. Συνηθίζω να μένω ικανοποιημένος με την φρεσκάδα της πρώτης ηχογράφησης.

_ποια είναι πιο παραγωγική, η μέρα ή η νύχτα;

L: 3:27    




K: Μέρα.    




A: H πείνα ή το αντίστροφό της.

O: Η μέρα

             

_ποιος θα ήταν ο ιδανικός χώρος/τόπος για να ακουστεί η μουσική σας;

L: Στο σπίτι μου.    




K: Βόλτα παραλία Θεσσαλονίκης με ακουστικά. Μην την λες μουσική.    




A: Το τεράστιο άδειο κρανίο που κουβαλάμε όλοι μας πάνω στους ώμους.    




O: Δεν υπάρχει σύνορο που να μην ξεπερνά η μουσική μου. Οπότε, οποιοδήποτε μέρος μου κάνει. Αλλά εάν έπρεπε να διαλέξω ένα και μόνο, θα έλεγα τον βυθό της θάλασσας.

 

_σε ποιο κοινό απευθύνεστε με τις συνθέσεις σας;

L: Στον κοινό παρονομαστή.    




K: Εκπλήσσομαι πάντα που βρίσκεται έστω και ένας να ασχοληθεί. Τον ευγνωμονώ και υψώνω το ποτήρι μου στην υγεία του φανταστικού φίλου.    




A: Δεν έχω κανένα κοινό υπόψη μου. Το έργο είναι αυτόνομο, ανεξάρτητο.

O: Προς οποιοδήποτε άτομο με ένα ελάχιστο ανησυχίας (πράγμα το οποίο εκλείπει τώρα τελευταία). Δεν απευθύνεται σε κανέναν και ταυτόχρονα προς όλους. Πολλές φορές, αφιερώνω το έργο μου στην οικογένειά μου. Είναι μία έντονη επιρροή για εμένα.

_ο ρόλος του artwork σε έναν δίσκο είναι για να "επεξηγήσει" ή να ολοκληρώσει το έργο;

L: Να τραβήξει τα βλέμματα σε ένα πέρασμα.    




K: Να προσθέσει/ δώσει άλλη μια διάσταση.    




A: Στην καλύτερη των περιπτώσεων, δεν έχει καμία σχέση. Ή ίσως να μην σου λέω και όλη την αλήθεια τώρα. 

O: Για εμένα είναι ένα συμπλήρωμα. Ένας δεσμός που καλλωπίζει και προσθέτει αξία στο έργο. Παρόλο που αυτό που εμένα ενδιαφέρει σε μια δισκογραφική δουλειά είναι το εσωτερικό, ο ήχος.

             

_τι σημαίνουν για εσάς οι όροι: "ενόχληση" και "δυνητική ομορφιά";

L: Τίποτα.    




K: Βλέπεις πραγματικά- χειροπιαστά, κακά, άσχημα πράγματα φτιαγμένα με τις αγνότερες και υψηλότερες προθέσεις. Ευυπόληπτα, που μπορούν εύκολα να ορισθούν, εξηγηθούν. Σαφή πράματα. Ίσως να φτιαχτεί κάτι όμορφο, ατελές και ανόητο, εύθραυστο και αυθύπαρκτο- ανυπότακτο- με μια αντιστροφή της αρχικής πρόθεσης. Αν θελήσεις δηλαδή να ενοχλήσεις αντί να ευχαριστήσεις.    




A: Τους θεωρώ ιδεολογικούς όρους. Και γλωσσολογικούς-ηθικούς. Η συγκεκριμένη αντίληψη μέσα σε ένα καθιερωμένο σύστημα λήψης κάποιου σήματος μέσω προκαθορισμένης γλωσσολογικής προσέγγισης του συναισθήματος.

O: Σημαίνουν ανάγκη. Πρέπει να ενοχλούμε τους αναζητητές της ομορφιάς και να προσφέρουμε ομορφιά στους αναζητητές του θορύβου. Είναι όροι πολύ αφηρημένοι. Ποτέ δεν καταφέρνω να τους δώσω μία συγκεκριμένη φόρμα.   




_είναι όμορφος ο κόσμος μας;

L: Ναι.   




K: Είναι ότι είσαι. Είμαι ότι είναι.    




A: Για ποιο "κόσμος" μιλάς; Για την φωτογραφία της μαύρης τρύπας, κτλ.;

O: Υπάρχουν πρόσωπα, καταστάσεις και μέρη όμορφα, αλλά ο κόσμος, γενικά; Κατηγορηματικά ΟΧΙ.