ARTIST: SKYNET 75

TITLE: CIVIC TV

LABEL: INFACT RECORDINGS

CATALOGUE: INFACT056

FORMAT: RECORD/VINYL, CASSETTE TAPE, DIGITAL ALBUM

RELEASE DATE: 18/05/2018

GENRE: ELECTRONIC

STYLE: ELECTRONICA, AMBIENT, SOUNDTRACK MUSIC

TRACKLIST: 

  1. Modem Router
  2. 2025 A.D.
  3. Fade To Hide
  4. Radio Waves

DESCRIPTION:

4-track EP / “ Civic TV” on In Fact Recordings.

  • Numbered Edition of 50 Clear 10" Records (incl. CD w/ bonus tracks) Record/Vinyl + Digital Album 
  • Numbered Edition of 50 Cassettes (incl. download card w/ bonus tracks)
  • Digital Download

AMATEUR RADIO SENSATION by Judy Dull

BASE-MENT

Κάπου στο υπόγειο έχω κρυμμένο το playstation 1. Τα παιχνίδια «σπασμένα» και όλα ανολοκλήρωτα. Τις μέρες που δεν ήθελα να είμαι παιδί, άνοιγα την κονσόλα και περίμενα τον ήχο – μια διαστημική συγχορδία που μου φώναζε «Καλώς Όρισες».

Χωρίς να διστάζω, παραδινόμουν. Παραδινόμουν σε ένα ηλεκτρονικό, εθιστικό μουσικό μοτίβο. Έπειτα, στο «σπασμένο» μου παιχνίδι, αναπόφευκτα είχα lag. Απενεργοποιούσα την κονσόλα και ηδονιζόμουν με την επανάληψη της space συγχορδίας. Για μια φορά ακόμα «Καλώς Όρισες».

 

GROUND-FLOOR

Μεγάλωσα. Δεν είμαι πια για κόσμους με δυο χιλιάδες και εικοσιπέντε cheats. Τότε νόμισα πως είναι δύσκολο να είσαι παιδί. Τότε νόμισα πως ο χρόνος θα σταματήσει – πως θα σταματούσε για μένα. 

Έχω ξεχάσει πώς ήταν το «Καλώς Όρισες» της κονσόλας. Τώρα μόνο αστική αδρεναλίνη και στο μυαλό μου δεν ακούγεται η space συγχορδία. «Πρέπει να προλάβω. Πρέπει να προλάβω.» Ήχοι παραπλανητικοί. Στην αρχή με ξεγελάνε – κρυστάλλινοι, ατόφιοι, πεντακάθαροι. Στη συνέχεια γεμίζουν παράσιτα, που κάθονται στο σβέρκο μου. Ξέρω, δεν είμαι παιδί. Δεν προλαβαίνω να γίνω. Δεν έχω το κουράγιο να κατέβω στο υπόγειο. Κι εδώ που μένω μου αρκεί. 

 

STAIR-WAY

-Πήγαινέ με πίσω στο 1975. Στη Γερμανία. Εκεί γεννήθηκα. Δεν θέλω τίποτα περισσότερο. Όλα τα είδα. Όλα τα άκουσα. Όλα τα κατέγραψα. Θέλω μονάχα να πάω πίσω, εκεί που γεννήθηκα. Να ακούσω ξανά την ίδια μελωδία. 

Ξάπλωνα σε ένα περσικό χαλί, όσο ο Klaus Schulze έγραφε μουσική δίπλα μου. Ξέρεις πόσο διαρκεί αυτό; Δεν πρόκειται ποτέ να μάθεις. 

Τις νύχτες με αστέρια συναντούσα τον Florian Fricke στο αυτοσχέδιο studio του και γράφαμε στίχους για την αγάπη. Ξέρεις πόσο διαρκεί η αγάπη; Δεν πρόκειται ποτέ να μάθεις. 

-Εσύ βυθίστηκες σε μια ψηφιακή πραγματικότητα. Κάποτε πάλεψες να αλλάξεις τον κόσμο, τον κόσμο σου. Γέννησες την kraut, τη space, γέννησες την πρόοδο – το ακούω. Τώρα γιατί είσαι ακόμη βυθισμένο; 

-Πήγαινέ με πίσω. 

 

ATTIC-K

«Καλώς Όρισες στο Διάστημα. Εδώ, η παρουσία σου διακρίνεται μόνο διά της απουσίας των σημείων. Στο Διάστημα πλάθεις το μυαλό και το σώμα όπως ΕΣΥ επιθυμείς – αρκεί να έχεις υγιή φαντασία. 

Θες να γίνεις ένα υπερτροφικό, μπλε φλαμίνγκο;

Θες να γεννηθείς απ’ το κεφάλι ενός Διός;

Θες να ορμήσεις σε κήπο βοτανικό με ανόμοια φτερά;»

«Θέλω να ακούσω τη μελωδία των παιδικών μου χρόνων μέσα απ’ το καλειδοσκόπιο. Τη μητρική φωνή στο βάθος.»

«Μόνο αυτό επιθυμείς;»

«Αν δεν είναι πλεονεξία, θα ήθελα να ακούσω τα σημεία που δεν πρόλαβα. Απόκοσμα, δυστοπικά και υπερχρονικά. Μπορώ να βάλω τον δίσκο πάλι απ’ την αρχή να παίξει; Τώρα προλαβαίνω.»